Hoxe, 21 de marzo, no Día Mundial da Poesía, traemos aquí esta reivindicación de xustiza (tamén poética). Agasallóunola Xohana Torres en 1992 e xa forma parte do noso xeito de estar no mundo.
DECLARA O ORÁCULO:
“QUE á banda do solpor é mar de mortos,
incerta, última luz, non terás medo.
QUE ramos de loureiro erguen rapazas.
QUE cor malva se decide o acio.
QUE acades disas patrias a vindima.
QUE amaine o vento, beberás o viño.
QUE sereas sen voz a vela embaten.
QUE un sumario de xerfa polos cons.”
Así falou Penélope:
“Existe a maxia e pode ser de todos.
¿A que tanto novelo e tanta historia?
EU TAMÉN NAVEGAR.”
Que bonito, grazas Iria por compartilo.
Quero recomendar este Blog por si é de voso interés, na miña opinión é moi valioso:
http://blogdepoemaspococonosidos.wordpress.com/
un saúdo
Juan José Bueno